Het CBR management heeft de in de rijopleiding geïntegreerde theorieopleiding om zeep geholpen

In mijn eerste column voor het Rijvisie Magazine dat binnenkort verschijnt, wil ik het hebben over de theorieopleiding. Iedere WRM-instructeur – ook ik ben dat nog steeds – weet dat de wil bij een groot deel van de huidige leerlingen gering is om serieus de theorie te leren. Dat is niet nieuw; dat is een gevolg van de tijdgeest. Jaren geleden zijn slimme, snelle ondernemers als TurboTheorie, 123Theorie en Nu-Theorie op die gemakzucht ingesprongen. Terwijl examinatoren die eendaagse theorieopleidingen verafschuwden, waren het managers als Jan Jurgen Huizing die in het geniep de miljoenen euro’s binnenhaalden die de volume-inkoop van deze moneymakers naar het CBR tro

In 2019 stuurde ik een brief naar de directeur Bedrijfsvoering van het CBR met vragen over de bevoordeling van eendaagse theorieopleiders ten opzichte van de gewone rijschoolhouder. ‘Hoe kan het dat mijn leerlingen via mijn rijschool tot wel 10 weken moeten wachten op een plekje, terwijl ze, als ze even naar de website van TurboTheorie surfen, vaak binnen enkele dagen wel een plekje krijgen?’

Wat volgde was een onsamenhangend antwoord en natuurlijk een dreiging. Het was de eerste keer, en sindsdien is dat alleen maar erger geworden.

Deze week schrijft Roger Keijbeck, voorzitter van branchevereniging FAM, in een column op het aan het CBR gecommitteerde Rij-instructie.nl:

“Een van de belangrijkste verbeteringen in de nieuwe opzet is de terugkeer van het geven van theorieles als vast onderdeel van de opleiding. In het verleden was dit een vanzelfsprekend element binnen het vak, maar dit is in de loop der jaren naar de achtergrond verdwenen. Dat is naar mijn mening een ontwikkeling die we moeten herstellen.”

Ik was en ben het met Roger Keijbeck eens, maar vrees dat het daarvoor te laat is. Inmiddels heeft het CBR al enkele jaren de eendaagse theorieopleiders omarmd. Waar deze vroeger met busjes de klanten afzetten bij het CBR om even snel het theorie-examen te doen, worden ze inmiddels met heuse touringcars bij het CBR-examencentrum voor de deur gebracht. Dat zag ik gisteren met lede ogen aan toen ik als vrijwilliger van het VCBA bij het CBR in Hengelo mijn ‘dienst’ deed.

‘Mijnheer, die grote opleiders hebben rechtstreeks contact met onze afdeling Planning en kopen ver van tevoren duizenden theorie-examens in blokken bij ons in, zonder dat daar een naam van een leerling aan gekoppeld is; dat kunt u niet vergelijken,’ liet een vriendelijke helpdeskmedewerker mij destijds, in 2019, weten.

Dat klopte, en daar wringt de schoen. Jan Jurgen Huizing, nogmaals de directeur Bedrijfsvoering, verkoopt natuurlijk liever duizenden theorie-examens in blokken, maar het deugt van geen kanten dat je als overheid een louter commerciële partij bevoordeelt ten opzichte van duizenden eenpitters en kleine rijscholen die soms een ‘zaaltje’ aan huis hebben waarin ze iedere week meerdere keren in de avonduren les geven.

Ook het feit dat nergens in de open data de slagingspercentages van eendaagse theorieopleiders te vinden zijn, heeft ervoor gezorgd dat de gewone WRM’er al lang en breed is gestopt met het geven van theorieopleidingen. Zij gaan ’s avonds liever rijden of genieten van het echte leven.

Het CBR, het management onder ‘leiding’ van Alexander Pechtold, hebben de integratie van de theorieopleiding in de rijopleiding persoonlijk om zeep geholpen.

Dat is, vrees ik, onomkeerbaar!