KAMPS: ‘De ‘jacht’ op liegende ambtenaren gaat gewoon door, hoe het vonnis in het kort geding ook luidt!’

dit bericht is eerder gepubliceerd op 4 juli 2026

Ambtenaren die volgens Henrie Kamps liegen en bedriegen om burgers te vermorzelen, kunnen erop rekenen dat zij desnoods de rest van hun leven “achterom moeten kijken”. De onderzoeksjournalist zegt dat hij zich tot aan zijn dood zal blijven inzetten om strafrechtelijke vervolging af te dwingen van ambtenaren die zich volgens hem schuldig hebben gemaakt aan een of meerdere strafbare feiten. Kort gedingen, dwangsommen of zelfs lijfsdwang zullen hem, naar eigen zeggen, er niet van weerhouden zich in te zetten voor een overheid die weer betrouwbaar is. Zolang bestuurders als Nanouke van ’t Riet, politie en justitie aangiftes van mogelijke ambtsmisdrijven negeren is het de taak van journalisten, zoals Kamps, om er over te publiceren.

Kamps bouwde onder andere in de Hilversumse mediawereld een reputatie op als ‘straatvechter’ en ‘reuzendoder’. Volgens hem probeerde het CBR dat beeld om te draaien door hem af te schilderen als ‘stalker’, ‘dwaas’ en ‘zieke geest’. Hij stelt niet de eerste klokkenluider te zijn die door de CBR-directie, juristen en advocaten ten onrechte is besmeurd.

“Nee hoor. In 2019 werd klokkenluider Berend Bockhoudt – de manager van de ICT-afdeling van het CBR – op staande voet ontslagen omdat hij fraude zou hebben gepleegd. Met verbazing heb ik, net als de rest van de rijschoolwereld, gekeken naar de Zembla-reportage van Vincent Verweij, een van de beste onderzoeksjournalisten van ons land. In 2022 werd Vincent mijn docent tijdens de NVJ-opleiding Onderzoeksjournalistiek. Hij sprak tijdens lunches met mij over de schokkende bevindingen van zijn onderzoek naar malversaties binnen het CBR.

Uiteindelijk bleken de beschuldigingen tegen de ICT manager vanuit het CBR volledig ongegrond en zorgde de Zembla-uitzending voor een schok in zowel de politiek als de rijschoolwereld. Inmiddels lijkt vrijwel iedereen dat alweer te zijn vergeten en gaan CBR-directeuren en juristen op dezelfde niet-integere voet verder. Dezelfde onbetrouwbare juristen werken nog gewoon bij het CBR. Het is bij de directie en Juridische Zaken van het CBR zoals in de onderwereld: ‘Wie praat, die gaat.’ Dat is precies de cultuur die ik binnen het CBR herken. Mensen als Nanouke van ’t Riet vervullen daarin volgens mij een leidinggevende rol.”

Dat Kamps niet van wijken weet, is inmiddels duidelijk. Nu hem naar eigen zeggen is gebleken dat de huidige directrice, Nanouke van ’t Riet, de doofpot- en angstcultuur binnen het CBR voortzet, is hij naar eigen zeggen alleen maar gedrevener geworden om de misstanden binnen het zelfstandig bestuursorgaan aan de kaak te stellen.

Ook een eventuele celstraf schrikt hem niet af. Bekend is dat het CBR tijdens het derde kort geding tegen de voormalig rijschoolhouder de voorzieningenrechter heeft verzocht lijfsdwang op te leggen.

“Ten eerste is er een cellentekort in ons land. Ten tweede is er meer dan voldoende bewijs dat de door de advocaat van het CBR ingebrachte verklaringen over ‘hinderlijk volgen’ (onderaan dit artikel) afkomstig zijn van ambtenaren die al jarenlang onder de loep liggen vanwege vermeende ambtsmisdrijven en tegen wie ik aangifte heb gedaan. Mocht ik daadwerkelijk een celstraf krijgen, dan maakt dat de vermeende ambtsmisdrijven alleen maar ernstiger. Als het uiteindelijk tot strafrechtelijke vervolging komt, verwacht ik dat de straf voor deze ambtenaren fors zal zijn. Anders zou ik deze route nooit hebben gekozen.

Ik wil dat burgers, politie, justitie en rechters zich eindelijk realiseren dat een ambtseed bedoeld is om burgers de zekerheid te geven dat ambtsdragers betrouwbaar zijn. Op dit moment lijkt die ambtseed eerder een vrijbrief om meineed en andere strafbare feiten te plegen en te ontkomen aan strafrechtelijke vervolging. Dat is een verkeerd signaal vanuit het Openbaar Ministerie!”

Volgens Kamps heeft hij zich vanaf het begin gerealiseerd dat zijn strijd persoonlijke gevolgen zou hebben.

“Ik wist waar ik aan begon toen ik de klok luidde. Dat het gezwel binnen het CBR zó groot was, heb ik echter onderschat. De gevolgen zijn enorm geweest. Het heeft mijn gezondheid bepaald geen goed gedaan. Ik heb PTSS en gebruik al jarenlang medicatie tegen depressiviteit.”

Gelukkig heb ik er op tijd voor gezorgd dat ik geen vermogen meer op mijn eigen naam heb. Het huis waarin ik woon staat op naam van mijn broer. Dat is de enige manier waarop je de strijd kunt aangaan met een machtige organisatie als het CBR.

Ik word al jaren geframed en ben zelfs onderwerp van satire geworden. Dat raakt mij niet, maar het zou mijn ouders een verschrikkelijke oude dag hebben bezorgd.

Mijn dochters hebben ervoor gekozen afstand van mij te nemen, omdat zij loyaal zijn aan hun moeder. Dat is hun goed recht; het zijn volwassen vrouwen van 25 en 30 jaar. Ze mogen geloven wie ze willen, dan doet 95% van de Nederlanders. Ik kom op voor de 5% die slachtoffer worden van affaires zoals de Kindertoeslag, Aardbevingschade in Groningen, missers bij het UWV, falend beleid in de Jeugdzorg en ga zo maar door. Dat verrijkt mijn leven, ondanks al die laster!

Ik heb nooit gelogen en kan alles wat ik heb gepubliceerd en zal publiceren met feiten onderbouwen. Als het CBR dat ook zou kunnen, hadden ze allang met succes een strafzaak tegen mij aangespannen. Tot nu toe zijn aangiften vanuit Alexander Pechtold en door hem opgestookte medewerkers tegen mij geseponeerd of zijn politieonderzoeken voortijdig beëindigd. Ik verwacht dat dat anders zal zijn wanneer het gerechtshof het Openbaar Ministerie opdraagt over te gaan tot strafrechtelijke vervolging naar aanleiding van een van de vijf aangiften die ik de afgelopen jaren heb gedaan. Dan volgen er, daar ben ik van overtuigd, strafrechtelijke veroordelingen voor CBR’ers, waaronder de moeder van mijn dochters en de oma van mijn kleinkind(eren)! Daar leef ik voor en daar wil ik ook wel de cel voor in! Ze hebben mij toch alles al afgepakt wat waardevol is in mijn leven als familieman”